Soms weet je het ineens zeker: we willen er weer een hond bij. Of misschien is het gevoel subtieler, en kruipt het langzaam naar binnen. Je merkt dat je oudere hond steeds minder meekan, je bent bang dat het einde dichterbij komt. En je weet: als hij er straks niet meer is, dan blijft het huis vreselijk leeg achter.

Een pup lijkt dan een mooie oplossing. Niet als vervanging, dat nooit. Maar wel om alvast weer een nieuwe band op te bouwen. Om in een vertrouwd ritme van zorgen en wandelen te blijven.